Ervaring

6 januari 2014

331
Q

Het ging echt niet meer, dus ik moest zelf wat zoeken

Ik was nog aan het werk, had last van mijn rug, moest zware dingen tillen en heb me ziek gemeld. Dat ligt niet in mijn aard: thuisblijven. Ze vroegen me om tóch te komen. Maar ik kon écht niet meer. Ik kon niet meer bukken en staan en moest me met steun van een stoel verplaatsen. Dus ik heb gezegd, ‘nee dat kan niet’. Ik heb me toen ingeschreven bij de St. Maartenskliniek. Dat duurde zo lang. Ik lag alleen nog maar op bed, want kon niets meer. Ze zeiden bij de Maartenskliniek: ‘het heeft z’n tijd nodig, er zijn nog meer mensen, ongelukken gaan voor’ . Ik heb toen de ziektekostenverzekering ingeschakeld, huilend, en gezegd dat ik echt niets meer kon. De ziektekostenverzekeraar heeft toen actie ondernomen en na 2 weken kon ik in het buitenland terecht. Het ging echt niet meer….dus ik moest zelf wat zoeken. Huilen aan de telefoon was geen strategie, maar ik kon niet anders. Ik was echt op. Ik heb geleerd niet af te wachten, maar voor mezelf op te komen. Door voor mezelf op te komen ben ik eerder van de pijn af en weer eerder op de been.

Aandoeningen

  • rugklachten

Thema's

  • 'Je moet er maar mee leren leven'
  • Pijn in rug of nek
  • Werk