Ervaring

11 juni 2014

508
Q

Ik heb leren kijken naar wat wel mogelijk is

Ik heb al jarenlang last van versleten tussenwervels, maar het gaat sluipenderwijs. Daar raak je aan gewend. Ik heb zittend werk en dat is funest. Sinds vorig jaar maart kreeg ik opeens zoveel pijn, dat ik bijna niet meer kon lopen. Ik heb de huisarts gevraagd om een foto, maar hij stelde voor een MRI van mijn rug te maken. Op een MRI zie je meer, ook de weke delen. Er bleek een vernauwing te zijn, een stenose. Ik ben toen naar de fysiotherapie gegaan, maar dat hielp weinig. Toen kreeg ik opeens acuut leukemie en lag daardoor 3,5 maand in ziekenhuis. Ik had helemaal geen spieren meer en moest weer leren lopen met een rollator. Ik kreeg het aanbod om mee te doen aan het programma ‘herstel en balans’. Een op maat gemaakt programma, wat tot doel had om je conditie weer op te bouwen. Twee keer per week onder begeleiding van fysiotherapeuten en een sportarts. Dat heb ik gedaan en dat heeft goed gewerkt. Ik kreeg daardoor ook weer vertrouwen in mezelf. Ik heb het eerst moeten accepteren dat ik iets heb. Daarna kon ik pas kijken wat ik nog kon. Ik wist: dit is het, het wordt niet beter. En ik heb leren kijken naar wat wel mogelijk is. Als ik wakker word ben ik helemaal stram en stijf, dus ik doe iedere morgen een half uur oefeningen. Daarna kan ik weer lopen. Mijn hobby was golfen, daar ben ik weer -voorzichtig- mee begonnen. Als ik pijn krijg neem ik een paracetamol in. Leuke dingen doen dat is belangrijk! Ik ben aan het oefenen en het opbouwen. Ik mag niet met Nordic Walking stokken lopen, want ik moet leren om kleine stapjes te zetten.

Details

Leeftijd: 70

Geslacht: Vrouw

Aandoeningen

  • rugklachten

Thema's

  • Chronische pijn
  • Werk
  • Omgaan met rug- en nekklachten in het alledaagse leven