Ervaring

12 maart 2014

304
Q

Ik heb geleerd voor mezelf op te komen

Elke dag is er weer onbegrip. Op mijn werk, om mij heen. Mensen snappen het niet. In het begin vond ik het moeilijk, had ik er geen woorden voor. Ik heb moet leren om dat te zeggen. Rug-patiënten bestaan niet. Ik was metselaar, maar dat kon dus niet meer. Ik ben nog omgeschoold, maar dat lukte ook niet, want ik kan niet goed leren. Ik kreeg geen uitkering en ik ben ook mijn huis uit gezet. Ik heb geleerd voor mezelf op te komen. Ik heb nu sollicitatie-ontheffing gekregen en ik doe vrijwilligerswerk. Ik heb rugfoto’s laten maken, dat helpt. Mensen die hetzelfde gehad hebben hoeven het niet altijd te snappen. Ik verwacht het niet meer van mensen. Ik doe wat ik leuk vind. Als je me niet accepteert, dan kun je wel gaan. Bij mijn moeder kom ik niet vaak en de wereld wordt heel klein. Omdat alles heel veel energie kost. Ik vraag mezelf steeds af: haal ik het wel? Ook als ik naar mensen toe ga. Ik kan het niet steeds over pijn en misère hebben, dus ik bedenk al van tevoren wat ik moet zeggen. Ik stuur zelf het gesprek.

Aandoeningen

  • rugklachten

Thema's

  • Chronische pijn
  • Werk
  • Onbegrip van de omgeving