Ervaring

12 maart 2014

526
Q

Ik heb mijn situatie meer zichtbaar gemaakt

Ik heb vanaf mijn 30ste rugpijn (kanaalstenose, hernia, knieklachten) en ben niet serieus genomen. Toen ik viel en een tijd op de bank moest doorbrengen raakte mijn familie eindelijk doordrongen van het feit dat er echt iets met me is. Het heeft ze de ogen geopend. Mij ook en ik nam me voor mijn situatie meer zichtbaar te maken. Naar artsen bereid ik me uitermate goed voor: ik google, ik lees en ik zorg dat ik mijn verhaal in strakke zinnen –wel beleefd- to the point kan vertellen. Ik maak een briefje, schets mijn dossier naar de arts: “Ik was hier toen en toen voor zus en zo. Dat heeft niet geholpen dus er moet een nieuwe stap komen. Nee dokter, u gaat nu de methode gebruiken van het afstrepen en dat wil ik niet. Dat wordt een eindeloos verhaal en geklep naar artsen.” Ik vraag mijn dossier op en wil weten wat ze over me opgeschreven hebben. Als de hoofdarts –meestal werd ik behandeld door diverse artsen in opleiding (8)- daarin schrijft ‘mevrouw stelt zich aan’, weet ik dat het tijd is daar weg te gaan. Ik kom voor mezelf op en ben mondig. Ik neem de regie in eigen handen.

Aandoeningen

  • rugklachten
  • hernia

Thema's

  • Chronische pijn
  • Onbegrip van de omgeving