Ervaring

11 november 2015

Q

Doordat ik de stoornis begrijp, kan ik op mijn kwetsbaarheid inspelen

Iedereen heeft iets en ik ben 'gezegend' met een bipolaire stoornis. Ik schaam me niet voor mijn kwetsbaarheid. Het is ook niet nodig om me te schamen. Maar helaas heerst er in de maatschappij nog altijd een stigma op psychische aandoeningen.

Ik kende niet direct vrede met mijn stemmingsschommelingen. Toen ik werd ingelicht over mijn bipolaire stoornis was ik net 20 en ik voelde mij gebroken. Mijn wereld stond op zijn kop. Er schoten veel vragen door mijn hoofd. Vooral vroeg ik me af: ‘En nu?’ Maar ik heb gemerkt dat de tijd ook veel goed maakt. Langzaam krabbelde ik weer overeind. Ik las over de bipolaire stoornis en sprak met mensen over mijn manie. Het kostte tijd, maar het is gelukt om mijn kwetsbaarheid een plek te geven. Ik accepteer dat dit een deel van mij is, waar ik de rest van je leven mee te maken heb of ik nu wil of niet.

Doordat ik de stoornis begrijp, kan ik op mijn kwetsbaarheid inspelen. Een voorwaarde voor mijn welbevinden is dat ik luister naar mijn lichaam. Ik heb baat bij de 3R’s: Rust, Reinheid en Regelmaat. Bovendien neem ik elke dag voor het slapen gaan medicijnen. Het is ‘part of the routine’ geworden. Als is het soms niet altijd even makkelijk om zo bewust te leven en verstandige keuzes te maken.

Het hebben van een bipolaire stoornis wil niet zeggen dat je niet meer kunt genieten van het leven. Integendeel, sinds mijn diagnose ben ik meer dingen gaan waarderen. Een kopje koffie, een lekker nummer, of een goede squashpartij. Ik voel dat ik na uiting van mijn kwetsbaarheid meer dankbaar ben geworden. Daarnaast maak ik mij door alles wat er is gebeurt om sommige dingen veel minder druk vergeleken met vroeger. Het is een bewuste keuze om niet zomaar te stressen.

Aandoeningen

  • Bipolaire Stoornis

Thema's

  • Balans
  • Jong en bipolair