Ervaring

25 januari 2014

Q

Door de diagnose van mijn partner ben ik lid geworden van de VMDB

Toen mijn partner de diagnose bipolaire stoornis kreeg, was dat een bevrijding. Ik voelde me al langer eenzaam in de relatie. In de familie van mijn partner wordt de ziekte stilgezwegen. Mijn partner is regelmatig onaardig naar mij. Hij kan kwetsende dingen zeggen. Doordat ik teveel tijd met hem bezig was, kwam ik te weinig toe aan mezelf. En van zijn psychiater kreeg ik geen steun. Deze is er alleen maar voor mijn partner. Ook bij het opstellen van het signaleringsplan werd ik nauwelijks betrokken. Daarbij werd in het geheel niet meegenomen wat ík nodig had om het te kunnen volhouden. De bipolaire stoornis komt waarschijnlijk in de familie van mijn partner vaker voor.

Door de diagnose van mijn partner ben ik lid geworden van de VMDB, de vereniging voor manisch depressieven en betrokkenen. Na mijn eerste kennismaking met een landelijke dag, heb ik mijn partner kunnen overhalen om ook eens mee te gaan. Hij heeft dat nu meerdere keren gedaan. Dat betekent veel voor mij want daardoor is er ruimte ontstaan om er samen over te praten en ook is het voor mij makkelijker geworden om het onderwerp aan te snijden. Het liefst wil ik eigen dingen doen, mijn eigen gang gaan. Dat bevordert de rust in huis.

We hebben in huis ieder onze eigen ruimte waardoor samenwonen mogelijk is. Ik ben meer in mijn kracht gekomen. Het draait niet meer alleen om hem. Ik heb een heel stuk mijn eigen leven teruggevonden.

Aandoeningen

  • Bipolaire Stoornis

Thema's

  • Betrokkenen
  • Zelfzorg betrokkenen